Max Pechstein, cotres de pêche, 1923 par Atelier Liesjes

Een kleurrijk, expressionistisch havenlandschap met een groep kotters (zeilboten) met hoge masten en felgekleurde zeilen (blauw, geel, rood, oranje) die dicht op elkaar in kalm water liggen. De boten vullen het midden en voorgrond, met reflecties in het water. Rechts een rood huisje of boothuis aan de kade, links en bovenin bomen met paars-groene kronen en takken die dramatisch naar beneden hangen. De achtergrond toont een blauwe hemel met wolken en een groenige kustlijn met huizen. De kleuren zijn intens en niet-naturalistisch, met dikke contouren en dynamische penseelstreken; gesigneerd "H. Pechstein 1923".
Betekenis
Dit werk uit 1923 ontstond tijdens Pechsteins verblijven aan de Oostzee (waarschijnlijk Leba of omgeving in Pommeren), waar hij het vissersleven intensief vastlegde. De kotters symboliseren arbeid, beweging en harmonie met de zee – een viering van het authentieke, primitieve bestaan dat Pechstein na WOI als tegenwicht zocht tegen moderne vervreemding. De felle kleuren en gebogen bomen geven een bijna stormachtige, vitale energie, terwijl de compositie een gevoel van geborgenheid en gemeenschap oproept. Het past in zijn reeks Oostzee-motieven, met een mix van expressieve emotie en decoratieve harmonie.
Techniek
Olieverf op doek: dikke, expressieve en impasto-achtige penseelstreken voor reliëf in zeilen, bomen en water. Levendige, contrasterende kleuren (blauw, rood, geel, groen, paars) met sterke contouren en minimale diepte; typisch voor Pechsteins stijl in de vroege jaren 1920 – geïnspireerd op Fauvisme en Brücke-principes, maar met meer vloeiende vormen en een decoratief, bijna folkloristisch effect.

Hermann Max Pechstein (Zwickau, 31 december 1881 – Berlijn, 29 juni 1955) was een kunstschilder uit Duitsland. Pechstein wordt gezien als een belangrijk vertegenwoordiger van het expressionisme. In 1918, na de Eerste Wereldoorlog, was Pechstein medeoprichter van de Arbeitsrat für Kunst en in 1922 werd hij lid van de Pruisische Kunstacademie.