Max Pechstein, Maisons rouges, 1922 par Atelier Liesjes

Een expressief en kleurrijk dorpslandschap in olieverf: een groepje rode bakstenen huizen met steile daken en schoorstenen domineert het middenveld, omringd door hoge, groene bomen in donkergroen en zwart. De grond is modderig bruin-oranje met een pad dat diagonaal door het beeld loopt. De lucht is dramatisch met wolken in blauw en grijs, en een heldere gloed die het geheel een stormachtige of late namiddag-sfeer geeft. De compositie is dynamisch met sterke verticale lijnen van de bomen en schuine daken; gesigneerd "H.P." of variant.
Betekenis
Dit werk uit 1922 ontstond tijdens Pechsteins regelmatige verblijven aan de Oostzee (bijv. Leba of Rowe in Pommeren), waar hij zich na de Eerste Wereldoorlog en de politieke onrust van de Weimar-periode terugtrok. De rode huizen symboliseren warmte, menselijke aanwezigheid en geborgenheid te midden van de ruige, ongetemde natuur – een contrast tussen beschaving en oerkracht. De kale bomen en dreigende lucht suggereren vergankelijkheid en een lichte melancholie, maar de felle rode kleur straalt levenskracht en hoop uit. Het past in Pechsteins zoektocht naar eenvoud, authenticiteit en toevlucht in het platteland na de chaos van de oorlog en revolutie.
Techniek
Olieverf op doek: dikke, expressieve penseelstreken met impasto voor textuur in daken en bomen, felle, niet-naturalistische kleuren (rood dominant voor huizen, groen-zwart voor vegetatie, blauw-grijs lucht) met sterke contouren en dynamische lijnen. Platte vlakken combineren met vloeiende vormen voor een decoratief en emotioneel effect – kenmerkend voor Pechsteins stijl in de vroege jaren 1920, met Brücke-erfenis maar zachter en harmonieuzer dan zijn rauwe pre-1914 werken.

Hermann Max Pechstein (Zwickau, 31 december 1881 – Berlijn, 29 juni 1955) was een kunstschilder uit Duitsland. Pechstein wordt gezien als een belangrijk vertegenwoordiger van het expressionisme. In 1918, na de Eerste Wereldoorlog, was Pechstein medeoprichter van de Arbeitsrat für Kunst en in 1922 werd hij lid van de Pruisische Kunstacademie.